'Chaka, sonqo a sonqo' - 'Brug, van hart tot hart' 

In een Chaka workshop wordt je geleerd de zeven paden van de kleuren van de Regenboog te bewandelen, iedere keer de trilling verhogend, elk pad met zijn eigen heling en op elke kleur een diepe verbinding leggend met het bijbehorende archetype. In al zijn eenvoud, puur en diepzinnig, wordt er een prachtige energetische brug gecreŽerd tussen onszelf en de elementen, de kosmos en onze goddelijke Moeder en Vader.’ Het leert ons om uiteindelijk de ‘regenboogbrug’ te kunnen vinden die ons terugbrengt naar onze kosmische oorsprong.

Chaka in quechua taal betekent ‘brug’. Maar de Q’eros, die deze Inca taal nog steeds in zuivere vorm spreken, zien niet wat wij  voor ons geestesoog zien als we dit woord horen. Zij voegen er  aan toe: ‘sonqo a sonqo’, ‘van hart tot hart’ en geven er zo een energetische betekenis aan.
Je ontvang 7 inwijdingen die je verbinding met Pacha Mama zullen bekrachtigen en versterken. Daarnaast kan deze Chaka workshop een manier zijn om je aan het incapad te verbinden.
Na het bewandelen van de 7 paden ben je een Chakaruna, wat betekent ‘mens van de brug’, met ook hier de toevoeging ‘sonqo a sonqo’: van hart tot hart. 

Zeven kleuren, zeven paden, zeven niveaus van inwijding, heling en bewustzijn.
Onderstaand het verhaal van mijn pad.

Algemeen:

Als symboliek voor de paden werd er op een kleed linten gelegd in de kleuren van de regenboog.
Je begint bij het Rode pad en je gaat op het lint staan, of met het lint tussen de voeten in, om de healing of initiatie te ontvangen. Als de healing en initiatie door zowel Don Marquesa als de paqo werd gedaan, stond de paqo rechts vanwege de mannelijke kant en Don Marquesa links vanwege de vrouwelijke kant.
De healingen en initiaties werden door de paqo en Don Marquesa gedaan in het quechua, de taal van de Q’eros indianen. Daar de paqo Nederlands is, ingewijd door de vader van Don Marquesa, zei hij het ook in het Nederlands.

Rode pad:

Dit pad was een Hoocha-healing, maar gelijk ook een initiatie. Hoocha betekent ‘zware energie’.
Ik moest met mijn rechtervoet op het rode lint stappen en mijn linkervoet er naast zetten. Door de paqo werd met een zwarte chumpi-steen de zware energie vanuit de onderbuik, via de heup en de voet afgevoerd. Dit deed hij door met de steen vanuit mijn onderbuik over de heup en de onderrug te wrijven, weer terug en via mijn been naar mijn voet. De steen werd vervolgens onder mijn rechtervoet, onder de bal van de voet, gelegd. Daar moest ik heel hard op drukken om zo de zware energie, alle ballast, af te voeren. Door Dona Marquesa werd hetzelfde gedaan met mijn linkerkant. De steen werd alleen nu onder de hak van mijn linkervoet gelegd. Dit was best pijnlijk, maar het voelde goed en ik merkte hoe ik de grond ingedrukt werd. Ook heb ik veel geblazen en kreten geuit om zo alle zware energie af te voeren.

Oranje pad:

Dit vond plaats aan het water. Er werd een oranje lint vanaf de kant naar het water gelegd. In het zand werden 2 rozen gestoken, een rode roos van de paqo en een witte roos van Don Marquesa.
Ik stond halverwege het pad met het lint tussen mijn voeten. Ik kreeg een roos die ik voor mijn hart moest houden.
Don Marquesa had in een glaasje water gedaan uit de Eem, waar we waren.
Met de chumpi-steen, die gedoopt werd in het water, werd over de blote buik gewreven, vanaf onder de navel naar de onderrug toe en weer terug. Rechterkant door de paqo en linkerkant door Don Marquesa.
Toen moest ik bij het water gaan staan en de roos in beide handen nemen. Don Marquesa goot het water over mijn handen en de roos heen, en gebaarde dat ik de roos in het water moest gooien.
Vervolgens moest ik van mijn handen een kommetje maken, goot Don Marquesa weer water in wat ik in de Eem moest laten stromen. Don Marquesa pakte toen mijn beide handen en blies de activatie er in. Hiermee waren mijn helende handen geactiveerd.
Na de ceremonie werd ik emotioneel en moest ik huilen. Zů mooi te ervaren dat mijn helende handen werden geactiveerd.

Gele pad:

Dit pad bestond uit het maken van een despacho met een zegening met de mesa van Don Marquesa.
Mooi te zien met hoeveel rust, geduld, zorg en liefdevol de despacho gemaakt wordt. Ik kreeg 3 laurierblaadjes (kinti genoemd) die ik met mijn intenties mocht inblazen. Ik heb met het thema Liefde ingeblazen, dat ik oa het Inca-pad met liefde mag belopen. De kinti’s werden in de despacho gelegd en door Don Marquesa verder opgebouwd.
Nadat de despacho was ingepakt, ging een ieder om de beurt op het Gele pad staan en werd de despacho tegen je buik gelegd en de intenties bekrachtigd.
Daarna gingen we naar het vuur en werd de despacho met een ceremonie aan het vuur vrijgegeven.
We stonden met de rug naar het vuur, want je mag niet zien dat de despacho in het vuur gelegd  en verbrand wordt. Terwijl we zingen en muziek maken, komt Don Marquesa langs en legt haar mesa op je navel om de intenties te bekrachtigen en te zegenen. Het lied w
at Don Marquesa zong, kregen we de volgende dag ook op papier en hebben we met elkaar gezongen. Het lied heet Sirena, wat betekent Stem van het Water.

Groene pad:

Het Groene pad is het pad van het hart. Hierbij kreeg ik een witte roos. Met de roos ging ik bij het groene lint staan. Aan de andere kant van het lint stond Dona Marquesa. Ik liep over het groene lint tot halverwege het lint. Dona Marquesa kwam voor mij staan.
Ik moest de roos tegen mijn hart houden. Don Marquesa riep vervolgens de geesten van de bergen (de apu’s) aan en blies de initiatie in mijn hart. Toen ze klaar was, kreeg ik een witte steen als cadeautje, meegenomen door Dona Marquesa van een berg (een kujuriti) uit Peru. Een witte steen wordt kuja genoemd. Een witte, omdat wit staat voor puurheid. Ook hierbij werd ik weer geraakt en kwamen er mooie tranen los. Mijn hart werd nog meer geopend en het voelde zo fijn. Een bijzondere inititatie!

Blauwe pad:

Het Blauwe pad is gekoppeld aan de keelchakra. Deze healing werd door de paqo en Don Marquesa gedaan. Hierbij werden er 3 winden aangeroepen. Ik moest op het blauwe lint 3 stappen doen.
Bij de eerste stap moest ik de armen omlaag houden en met de condorveren werd de hoocha weggehaald op het gebied van de keel. Bij de tweede stap moest ik de armen opzij doen en bij de derde stap de armen omhoog. Ik had stevig te staan, want er werd behoorlijk gewapperd. Maar het voelde heerlijk en naarmate ik verder kwam op het pad werd de energie ruimer en lichter. Het was bevrijdend, zeker bij de keel. Bij de vertaling van de paqo ving ik het woord ‘inspiratie’ op. Dat vond ik fijn om te horen, want regelmatig voel ik een blokkade op mijn creativiteit, als een beperking op mijn inspiratie, bijv. bij het schrijven.

Vanwege de regen zijn we binnen gebleven, maar dit pad is ook mooi om buiten te doen.

Indigo pad:

Het zesde pad was weer een initiatie en hield in een soort van mini ‘soul retrieval’. Hierbij worden de geesten aangeroepen en bedoelt om de ziel te laten indalen in je fontanel. Gedurende je leven raak je zielsdeeltjes kwijt, bijv. bij ruzie, overlijden of een ongeluk. Met de ‘soul retrieval’ worden die zielsdeeltjes weer terug gehaald. Er wordt een harmonie gecreŽerd en de geesten worden aangeroepen. Voor de Q’eros indianen brengt de gevederde slang de ziel op aarde, is de ‘brenger van de ziel’.

Dit pad was voor mij wel een heftig pad. In de eerste plaats fysiek, omdat hierbij met de mesa nogal hard op mijn hoofd werd ‘geslagen’. Erna had ik ook een lichte hoofdpijn. Maar het was ook op een ander niveau voelbaar, dit vanwege het ‘oorsuizen’. Een inwerking op mijn voorhoofdchakra werd later merkbaar.
En ook hier liep ik over het lint, nu het donkerblauwe lint, horende bij het Indigo pad en moest halverwege stil staan. Rechts van mij werd toen eerst door de paqo de geesten aangeroepen en bekrachtigd op mijn hoofd en daarna door Dona Marquesa.
Na de initiatie ben ik even op de bank gaan liggen om de energie te laten inwerken. Toen iedereen de initiatie had ontvangen en ik nog op de bank lag, klonken er ineens klanken van een fluit. Het voelde alsof de initiatie werd bekrachtigd. Dat voelde heel fijn!

Paarse pad:

Het paarse pad was een zegening. Hierbij wordt de Zon, Maan, sterren en de pleiaden aangeroepen. De zegening is om met geesteskracht en fysieke kracht je pad te kunnen vervolgen.
Dit pad bewandelen werd anders gedaan dan de andere 6 paden. Nu moest ik overdwars over de linten lopen, vanaf het rode lint naar het paarse lint. Rustig en gefocust, en met mijn meegenomen mesa. Ik moest op het kussen knielen, wat op het paarse lint lag. Daar legde ik de mesa op de grond.
In iedere hand kreeg ik een waxinelichtje en zo moest ik even blijven zitten. De zegening werd door zowel de paqo als Dona Marquesa gedaan. Met het uitspreken van de zegening gaven ze 3 tikken met hun mesa op mijn hoofd.
Daarna moest ik beide waxinelichtjes op 1 hand nemen. Ik mocht ze uitblazen en maakte met de vrije hand een scheppende beweging, zodat de rook over mijn hoofd heen waaide. Ik kreeg een stukje lint met alle 7 regenboogkleuren mee als een soort van ‘certificaat’ dat ik het regenboogpad had bewandeld.

Ik ben nu een Chakaruna, sonqo a sonqo :)